مطالعات اجتماعی     -    جغرافیای طبیعی

مقیاس فارنهایت (Fahrenheit) مقیاسی برای سنجش دما است که در آمریکا کابرد دارد. در درجه بندی فارنهایت مایع دماسنجی جیوه اختیار می‌شود. نقطه پایینی دمای مخلوط یخ و نشادر و حد بالای آن دمای بدن انسان سالم اختیار می‌شود و آن را عدد ۹۸٫۶ در نظر می‌گیرند و از صفر تا ۹۸٫۶ را به ۹۸٫۶ قسمت مساوی تقسیم می‌کنند و هر یک، یک درجه فارنهایت نامگذاری می‌شود. از مقیاس فارنهایت که هنوز هم در بعضی از کشورهای انگلیسی نیز استفاده می‌شود، در کارهای علمی استفاده نمی‌شود (خود انگلیسیها در سال ۱۹۶۴ مقیاس سیلسیوس را برای استفاده‌های تجاری و غیر نظامی پذیرفتند).

درجه سِلسیوس (به انگلیسی:Celsius؛ مخفف: C°) یا سانتی‌گراد واحد سنجش دماست. این یکا به نام ستاره‌شناس سوئدی آندرس سلسیوس که در ۱۷۴۲ یکای مشابهی را پیشنهاد کرد نام‌گذاری شده‌است.

برخی دماهای معروف بر حسب درجه سلسیوس:

• دمای بدن انسان در حالت عادی = ‎۳۷°C
• دمای انجماد آب در شرایط استاندارد = ‎۰°C
• دمای جوش آب در شرایط استاندارد = ‎۱۰۰

رانکین مقیاسی برای درجه بندی حرارت می‌باشد که به افتخار کاشف آن مهندس فیزیکدان اسکاتلندی ویلیام جان ماگورن رانکین به این عنوان خوانده می‌شود.

علامت رانکین °R، یا °Ra می‌باشد (در جاهائی که نیاز به قائل شدن تفاوت با درجه Rømer و Réaumur باشد از °Ra استفاده می‌شود.)

همانند درجه بندی کلوین صفر رانکین، همان صفر مطلق می‌باشد ولی در تقسیم بندی درجات از مقیاس درجات فارنهایت استفاده می‌شود پس در نتیجه °R ۱ همان ۱ °F می‌باشد ولی صفر درجه رانکین برابر ۴۵۹٫۶۷- فارنهایت می‌باشد.

درجه بندی رانکین برای استفاده در چرخه‌های ترمودینامیکی موتورهای بخار، مثلاً موتورهایی که با بخار آب کار می‌کنند ایده آل می‌باشد.

کلوین (نماد: K) واحدی برای اندازه‌گیری دما و یکی از هفت یکای اصلی سامانه استاندارد بین‌المللی یکاها است. کلوین، یک مقیاس دمایی مطلق ترمودینامیکی است که درآن صفر مطلق — سردترین دمای ممکن — صفر کلوین نام دارد.

مقیاس کلوین و کلوین به احترام فیزیکدان و مهندس اهل ایرلند شمالی، ویلیام تامسون، لُرد کلوین (۱۸۲۴ – ۱۹۰۷) نام گرفته‌اند، کسی که از اهمیت یک «مقیاس ترمودینامیکی مطلق» سخن به میان آورد.

منبعک ویکی پدیا