یزد مرکز استان یزد در کشور ایران است و در فاصله ۶۸۰ کیلومتری جنوبشرق تهران قرار دارد.

یزد به شهر بادگیرها معروف است. همچنین به شهر دوچرخه‌ها و شهر شیرینی نیز شهرت دارد.

میدان امیرچخماق، باغ دولت آباد، زندان اسکندر (مدرسه ضیاییه)، آتشکده زرتشتیان، ساعت مارکار و مسجد جامع یزد از اماکن دیدنی شهر است.برخی از مورخين بنای اوليّه شهر يزد را به زمان اسکندر مقدونی نسبت می دهند که وی زندانی ساخته و نام آن را چنين نهاده است و به اعتقاد عده‌ای ديگر از تاريخ نويسان در دوره‌ی ساسانيان به فرمان يزد گرد اول (421-339 م) در اين محل شهری بنام «يزدان‌گرد» بنا گرديده است. نام يزد از همين عنوان گرفته شده است و به معنی مقدس، فرخنده و در خور آفرين می باشد.

مورخين يونانی شهر کهن و باستانی را ايساتيس خوانده‌اند که احتمالا بعد از ويرانی شهر کهن «کته» پديد آمده است. پس از ظهور اسلام و گرايش مردم ايران به دين اسلام به يزد لقب «دارالعباده» داده شد.

يزد به معنای پاک و مقدس و يزد گرد به معنای داده خدايی است. شهر يزد نيز به معنای شهر خدا و سرزمين مقدس است.

اولين بار نام يزد در کنار اسم چينی تخمه يکی از همرزمان داريوش آورده شد.

 فرهنگ، زبان و گويش مردم يزد

مردم يزد به زبان فارسی رايج با پاره‌ای ويژگي‌های گويشی سخن می گويند و بسياری از واژه‌ها و ترکيبات زيبای فارسی را در گويش خود حفظ کرده‌اند. در استان يزد برخی ويژگيهای گويشی ميان شهرستانهای مختلف محسوس است. معتقدان به آيين زرتشتی در ميان خود هنوز به زبان نياکانشان سخن می‌گويند و بويژه مراسم مذهبی خود را با اين زبان انجام می‌دهند. گویش یزدی بخشی از فارسی دری (فارسی خالص و اولیه ی ایرانیان) است.

مشخص‌ترین وجهه شهر معماری خاص کویری آن است. بادگیرها، مناره‌ها و گنبدها مشخص‌ترین جنبه ظاهری معماری شهر است. در این معماری از بادگیر برای گرفتن جریان باد و خنک‌کردن فضای ساختمان به کار می‌‌رفته است. بافت و ساخت معماری ویژه‌ی منطقه‌ی یزد از بارزترین نمونه‌های معماری خاص اقلیم‌های گرم و خشک در جهان است. تناسب آن با نیازها و شرایط اقلیمی- فرهنگی مردم منطقه، گذشته از زیبایی خاص این معماری، از ویژگی‌های آن است. در مرکز هر محله معمولاً حمام، بازارچه، آب انبار، مسجد، حسینیه، لرد، کارگاه های کوچک، جوی آب (برای دسترسی به قنات) قرار دارد که بسیاری از این امکانات هنوز پا برجا هستند.